Terug van weg geweest

Een terug blik

Hallo allemaal. Misschien kennen jullie deze blog nog van wanneer ik in Zwitserland mocht revalideren. Nu er (medische) weer veel in mijn leven gaande is en ik hier veel vragen over krijg leek het mij een goed idee om dus weer deze blog bij te gaan houden. Jullie kunnen hier lezen over mijn zwangerschap, wat dit voor effect heeft op mijn lichaam en hoe het straks gaat zijn als moeder. Eind januari kwamen Merijn en ik er achter dat ik in verwachting ben. Hier kwamen vele vragen en onzekerheden bij naar boven. In een van mijn laatste post vertel ik hier meer over en ik zal binnenkort hier op terug komen. In deze blog vertel ik vooral hoe de laatste maand mij is afgegaan en hoe het nu met mij gaat.

3 de trimester

Op dit moment ben ik 35 weken zwanger en dus al halve wege het 3de trimester. Tot aan 30 weken zat ik er goed in en ondanks dat het toen al zwaar voor mij was (de hele zwangerschap was niet zonder obstakels) genoot ik heel erg van het wondertje in mijn buik. Eigenlijk werkt mijn lichaam longwijs nu nog het zelfde als toen wanneer ik niet zwanger was. Ik kan dus ook nog steeds goed aan mijn lichaam merken hoe het gaat en of ik weer in de visuele cirkel terecht kom. Vanaf 30 weken is het voor mij gewoon redelijk snel slechter aan het gaan. Dit houd in dat mijn longen echt niet meer mee willen werken en ook de zwangerschapskwalen komen van alle kanten. Nu zul je denken ja Sanne elke zwangere vrouw heeft hier last van en natuurlijk is dit helemaal waar. Maar zwanger zijn opzich zelf kan al een hele opgave zijn en wanneer je dan strugggelende longen hebt is het helaas niet altijd even goed vol te houden.

Vele ziekenhuis bezoekjes

Vanaf de 30 weken kom ik nog vaker bij de gynaecoloog, verloskundige en longarts. Het vervelende is alleen dat ik nu al een tijdje op de maximale aantal medicatie zit. Wat de laatste afspraken zich dan ook heeft geuit in mijn metingen. Mijn hartslag is erg hoog en ook de bloeddruk schommelt erg. Gelukkig zit de kleine man veilig in mijn buik en lijkt het er op dat hij niet heel veel last heeft van mijn kwaaltjes. Wel zien we vanaf het begin dat hij wat minder snel groeit als de rest. Maar niet zorgwekkend en voor nu ziet alles er goed uit. Dus super fijn!

Opname

Afgelopen Maandag had ik weer een afspraak bij de gynaecoloog. Het was al heel snel duidelijk dat mijn waardes dus niet stabiel waren en ik mij al met al mij gewoon heel slecht voel. Om zeker te weten dat het niet iets ernstigs was als zwangerschapsvergiftiging werd ik opgenomen. Er werd bloedgeprikt, urine afgenomen een hart filmpje genomen en mijn waardes werden goed in de gaten gehouden. Ook heb ik wat zakken vocht via het infuus gekregen omdat ik wat uitdroging verschijnselen had. Door extreme vermoeidheid is het namelijk soms gewoon te zwaar om te eten en drinken. Maar we doen ons best en letten er goed op. Gelukkig bleek dat ik voor nu geen zwangerschapsvergiftiging heb. Wel wouden ze mij een nachtje in de gaten houden. Dinsdag mocht ik na overleg weer naar huis. Wel zei de gynaecoloog ondanks dat het geen zwangerschapsvergiftiging is moet mijn lichaam te hard werken. Dat zie je terug in de waardes en in hoe slecht ik mij voel. We houden dus alles heel goed in de gaten en ik krijg nog meer afspraken bij de gynacoloog zelf. Ook hebben we 37 weken als eind doel gesteld. Mijn lichaam moet het wel kunnen halen want ik moet na de bevalling er natuurlijk ook kunnen zijn voor onze kleine. Wat een gek idee dat we over 2 weken ongeveer hem mogen ontmoeten.

Rust

Voor nu moet ik gewoon veel uitrusten en ik moet zeggen dat dat sinds 2 weken al steeds meer normaal is geworden. Onze vakantie is helaas een beetje in het water gevallen. Maar gelukkig waren we maar 5 km van thuis verwijderd (lekker bij mijn ouders op de camping) dus waren we ook zo weer thuis. Sinds vorige week heb ik een heel groot obstakel overwonnen en dat is een bed in huis. Nu moet ik zeggen sinds hij er staat ben ik er heel blij mee. Lekker mijn eigen plekje en hoef ik niet meer zo vaak de trap op en af. Sinds dit weekend lig ik eigenlijk 80% van de dag in mijn bedje en doe ik ook niet zoveel anders als netflxen en plat liggen. Ik zoek mijn ouders en Merijn veel op en voor de rest lekker op mezelf en bijkomen.